.

Hallo allemaal,

Een hartelijke groet, ditmaal vanuit Sneek. Veel veranderingen in een korte tijd! Op 5 mei zijn we uit Afrika teruggekomen en sindsdien zijn we druk met settelen en alles wat daar bij komt kijken.

Weer ingeschreven in Nederland, koffers uitgepakt, eerste keer boodschappen, spullen op z’n plek, kinderen naar school, tropenkeuring, verzekering omgezet van buiten- naar binnenland en ondertussen babyspullen verzamelen en de babykamer op orde maken..

Lekker koese
Lekker koese
 
Eerste schooldag!
Eerste schooldag!
 

 

Eindelijk is ze er!
Eindelijk is ze er!
 

Net op tijd!

Emma had net met mama het wiegje opgemaakt toen, na 2½ week Nederland, de baby zich aankondigde! Maandagmorgen 23 mei braken Dagmar haar vliezen en om 10:30 is onze prachtige dochter Kaela Loïs geboren! Ze woog 3100 gram.

Dagmar moest twee nachten in het ziekenhuis blijven omdat ze veel bloed had verloren doordat de placenta niet losliet. De placenta moest operatief verwijderd worden. Hierna heeft ze een bloedtransfusie gehad waarna ze zich stukken beter voelde.

Ons adres is:

de Eker 16
. 8604 VB Sneek

Gistermiddag zijn Dagmar en Kaela thuisgekomen en we zijn allemaal heel blij om weer als gezin samen te zijn. Kaela is wat eerder geboren dan verwacht (37 wk 6 dgn) maar doet het geweldig en is een echte beauty! Emma en Olav (en papa) zijn apetrots!

 

Hartelijke groet,
Reinier, Dagmar
Emma, Olav & Kaela

Eerste schooldag!Eerste schooldag!
Eerste schooldag!
Daar is ze dan..Daar is ze dan..
Daar is ze dan..
ons zusje Kaela!ons zusje Kaela!
ons zusje Kaela!
 
Goeiemorgen mama!Goeiemorgen mama!
Goeiemorgen mama!
Vandaag hebben ze op school voor Kaela gezongenVandaag hebben ze op school voor Kaela gezongen
Vandaag hebben ze op school voor Kaela gezongen
Ik ben jouw grote zusIk ben jouw grote zus
Ik ben jouw grote zus
 
SistersSisters
Knuffelen met papaKnuffelen met papa
Knuffelen met papa
 
Olav moet nog een beetje wennenOlav moet nog een beetje wennen
Olav moet nog een beetje wennen
Baby uit de buik?Baby uit de buik?
Baby uit de buik?
 
Eindelijk is ze er!Eindelijk is ze er!
Eindelijk is ze er!
Ollie moet je eens voelen hoe zacht..Ollie moet je eens voelen hoe zacht..
Ollie moet je eens voelen hoe zacht..
 
Lekker koeseLekker koese
Lekker koese
Emma helpt met het eerste badjeEmma helpt met het eerste badje
Emma helpt met het eerste badje
Oooh.. ik vind haar zooo schattig!Oooh.. ik vind haar zooo schattig!
Oooh.. ik vind haar zooo schattig!
 
 

.
En dan is het alweer bijna april… en is het in het Nederland alweer lente! Als we de berichten zo horen dan genieten jullie regelmatig van het voorjaarszonnetje!
Hier is het ‘andere koek’. Al maanden is het kurkdroog en stijgt de temperatuur op een gemiddelde dag boven de 40 graden. De laatste weken is de luchtvochtigheid ook behoorlijk hoger, de buien zitten eraan te komen maar het breekt nog maar niet door. Dus lopen we zwetend en puffend rond, wachtend op dat eerste druppeltje dat de regenbuien aankondigt.
.

Hunger gap
Voor ons is het allemaal nog goed te doen, wij hebben overdag de luxe van airconditioning in huis, hebben voldoende voedsel en hebben zelfs een koelkast waar een grote kan met koud water in staat. Voor de gemiddelde Zuid-Soedanees is dit heel anders. Dit zijn de zwaarste maanden. Veel groepen op afgelegen plaatsen hebben geen voedsel meer. Pas als de regen komt kunnen er weer gewassen geplant worden. Door de gevechten moeten de mensen zich soms alweer verplaatsen voordat ze de gewassen hebben kunnen oogsten. Deze zware maanden met weinig voedsel keren jaarlijks terug en wordt ook wel de ‘hunger gap’ genoemd.

Olav op stap met Wani, zijn grote vriend
Olav op stap met Wani, zijn grote vriend
 

.
Van 4 naar 39?!

Maar dit is niet het enige waar de mensen in dit land onder lijden. De inflatie is enorm. In de afgelopen 3 maanden is het geld de helft minder waard geworden met nog meer toename van criminaliteit tot gevolg. Toen we hier aankwamen was 1 dollar 4 SSP (South-Sudanese Pound) waard, nu is 1 dollar 39 SSP waard! Dagelijks horen en lezen we over de gruwelijkheden die nog steeds plaatsvinden. Ook in de vluchtelingenkampen, waar de mensen veilig zouden moeten zijn, zijn er dodelijke gevechten. In één van de kampen zijn mensen binnengedrongen en hebben het vuur geopend.

.
Verdriet dichterbij

Ook mensen dichtbij ons maken heel wat mee. Kortgeleden kwam Sarah, onze huishulp, ‘s ochtends binnen met het verhaal dat haar buurman een paar uur daarvoor tijdens het tandenpoetsen buiten was doodgeschoten vanuit een rijdende auto. Hij laat een heel aantal kinderen achter dat nu in een hopeloze situatie zit omdat er geen inkomsten meer zijn. Wie gaat hen helpen? Dit soort gebeurtenissen zijn dagelijks aan de orde. Van dit gezin horen we het verhaal omdat Sarah ze persoonlijk kent, maar zoveel gezinnen maken hetzelfde mee. Een week later werd Sarah haar nicht in Juba door een slang gebeten. De slang had zich in de keuken verscholen, binnen twee uur was de vrouw overleden.

.
Grof geweld

Bij roofovervallen wordt steeds vaker grof geweld gebruikt. Zo werd de broer van onze lokale MAF medewerker Alex, van zijn motor beroofd. De overvallers sloegen hem met een hamer meerdere malen op zijn hoofd. Toen Reinier de wonden zag schrok hij enorm, de mannen hadden echt geprobeerd deze broer te vermoorden. Gelukkig heeft hij het overleefd. De motor, die overigens van Alex was, is niet meer terug gekomen en dus heeft zo’n situatie niet alleen een enorme emotionele, maar ook een financiële impact op het leven van deze broers.

Jane, where is Tarzan?
Jane, where is Tarzan?
 

.
De verhalen die we horen zijn soms zo erg dat we hier liever niet over schrijven. Toch is het ook verdrietig dat zoveel Zuid-Soedanese mensen niet gehoord worden en daarom willen we er juist ook wél over schrijven. Zodat deze mensen die stuk voor stuk uniek zijn en geliefd door God, niet vergeten worden. Zowel de slachtoffers als de daders, die vaak op hun beurt ook weer slachtoffer zijn. Zodat jullie voor de mensen van Zuid-Soedan blijven bidden en ze meedragen in jullie hart, zoals wij dat ook doen.

.
Afscheid nemen

Ondertussen bereiden wij ons als gezin voor op onze terugreis naar Nederland. Binnenkort zit onze tijd hier erop. Het is heel onwerkelijk te bedenken dat we na 4 jaar Afrika straks weer in Nederland zullen wonen. Het blijft een uitdagend iets, dat ‘living overseas’. Een proces van regelmatige veranderingen. In de afgelopen jaren zijn we meerdere malen de nieuwkomers geweest, de nieuwe mensen die tijd nodig hadden om te wennen in een nieuwe situatie.
.

Maar ook zijn we de achterblijvers geweest, die dierbare vrienden zagen vertrekken. Nu zijn we opnieuw de ‘vertrekkers’. Opnieuw laten wij dierbare vrienden achter met wie we zoveel bijzondere momenten gedeeld hebben. Dat geldt voor ons en ook voor onze kinderen. We merken dat onze kinderen er vaak makkelijker mee omgaan dan wij. Ze weten beide niet anders. We praten regelmatig over hoe het leven in Nederland weer zal zijn. Emma heeft vooral weer zin in de winter (daar zal ze nog even op moeten wachten..). Er is veel waar we naar uitkijken maar we zullen ook veel missen.

Elke woensdagochtend hebben we voor de jongste kinderen 'Baby bible'.
Elke woensdagochtend hebben we voor de jongste kinderen 'Baby bible'.
Emma en haar juf
Emma en haar juf
 

Voor de komende paar jaar kunnen we een huis huren in Sneek, in de wijk waar Dagmar haar ouders wonen! We zijn enorm dankbaar dat we in deze vertrouwde omgeving rustig kunnen opstarten. De school waar Emma eerder ook naartoe ging (toen we in Nederland waren i.v.m. Dagmar haar ziek zijn) is om de hoek en Emma vindt het geweldig dat ze daar straks weer naartoe mag. Afgelopen week kregen we te horen dat er een mooie auto voor ons klaar staat die we kunnen gebruiken totdat we zelf een auto gevonden hebben. Het is geweldig om te zien hoe God voorziet!
.

Oliebollen en bakjes koffie 🙂
Vlak voor de jaarwisseling kwamen Dagmar haar ouders voor 2 weken op bezoek! We hebben genoten van onze tijd samen. De eerste week hebben we samen in Nairobi vakantie gevierd en daarna zijn ze nog een week bij ons in Juba geweest. Even konden ze ons leven van dichtbij meemaken; Emma naar school brengen, Olav zien sjezen op zijn fietsje, lokaal eten proeven, het MAF-team leren kennen, met de kinderen zwemmen en de eerste schopjes van hun vijfde kleinkind voelen. Wij konden genieten van pake’s heerlijke oliebollen, alle kadootjes en post die ze meebrachten, extra handen in huis 🙂 en vele bakjes koffie samen!

.
Voor (familie-)foto’s van de afgelopen maanden klik op de foto hieronder:

Blog maart 2016
Blog maart 2016Dec 29, 2015Photos: 61
 

Boys vs Girls

.
Hallo,

Het jaar loopt ten einde. Als we terug kijken op het afgelopen jaar, wat hebben we dan weer veel dingen om dankbaar voor te zijn. Vanuit Afrika wensen we jullie een gezellige jaarwisseling toe en een gezegend 2016!

.

Bedankkaart 2015

.
Voor iedereen die de laatste aflevering van Metterdaad nog niet hebben gezien op TV of bij een presentie tijdens ons verlof hieronder nog de uitzending.
.

.
Hallo Allemaal,

Groeten uit Juba! We zijn weer goed en wel gesetteld na ons verlof in Nederland. Hieronder nog een paar leuke foto’s van onze tijd in Nederland, met als hoogtepunt natuurlijk de bruiloft van (tante) Ellis en (oom) Eduard) en de geboorte van Noémi, het dochtertje van (oom) Jelte en (tante) Lyn-Ann!

Na terugkomst is Reinier gelijk weer begonnen met vliegen en Emma ging al snel weer naar school.
Op dit moment is Emma op school alweer druk bezig met het oefenen voor het kerststuk dat ze over een paar weken zullen uitvoeren! Het is mooi om te zien hoe goed Emma de draad elke keer weer oppakt op school, zowel in Nederland als in Juba.

Familie portret tijdens bruiloft
Familie portret tijdens bruiloft
 
Met Marcel & Lydia Zimmer op de foto!
Met Marcel & Lydia Zimmer op de foto!
 
Alle neefjes en nichtjes op de foto met het bruidspaar
Alle neefjes en nichtjes op de foto met het bruidspaar
 
Emma krijgt oorbellen!
Emma krijgt oorbellen!
 

.
Een nieuw nichtje! Welkom Noémi!
Een nieuw nichtje! Welkom Noémi!
 

.

Olav begint nu steeds meer Nederlandse woordjes te gebruiken. We merken dat het praten bij hem wat langzamer op gang komt omdat hij continu met twee talen in aanraking komt. Hij lijkt er zelf niet echt last van te hebben. Olav geniet ervan om op de compound rond te sjezen met zijn fiets. Het is fijn om te merken dat onze kinderen niet veel mee krijgen van de onrust die er in dit land (en ook regelmatig in Juba) heerst.


.


.

We merken helaas dat de economie en daardoor ook de veiligheidssituatie aan het verslechteren is. Voor het tankstation staat regelmatig een rij van meer dan een kilometer lang te wachten. Brandstof is maar moeilijk te krijgen. Vlak voor onze terugkeer naar Juba werden om 16:45 vlak naast onze compound 3 mannen vermoord. De aanwezige kinderen hebben het gelukkig niet gezien en zijn tijdens de beschietingen snel naar binnen gebracht. Een aantal dagen nadat wij terug waren werd er om 3 uur ’s nachts dicht bij ons huis geschoten. Het alarm werd geactiveerd en na ongeveer 20 minuten stopten de beschietingen.

Samen op pad!
Samen op pad!
 

We horen nu wat vaker beschietingen. Onze lokale staf heeft ook vaker te maken met gewelddadige overvallen. We voelen ons overigens nog steeds wel veilig op de compound en in ons huis. Dat is zeer belangrijk en daar zijn we God heel dankbaar voor.

Dagmar was laatst mee tijdens een vlucht naar het gebied van de rebellen. Daar kon ze lekkere zeepjes uitdelen aan de vrouwen die daar ontzettend blij mee waren.

Dagmar deelt lekker ruikende zeepjes uit aan de vrouwen
Dagmar deelt lekker ruikende zeepjes uit aan de vrouwen
 
Daar willen we dus niet doorheen met opstijgen!
Daar willen we dus niet doorheen met opstijgen!
 

.
Oogchirurg John op weg naar huis.
Oogchirurg John op weg naar huis.
 

.
Hiernaast een foto met oogchirurg John naast Reinier. Hij haalde hem en zijn team op uit een vluchtelingenkamp en bracht ze terug naar Juba. In 6 dagen tijd heeft dit team 512 oogoperaties uitgevoerd! Veel van deze mensen konden voor het eerst in lange tijd weer zien! Lees hier meer.

Hieronder de eerste aflevering van EO Metterdaad.

.

.
Voor nog veel meer foto’s kijk in het volgende album

Najaar 2015
Najaar 2015Sep 8, 2015Photos: 83
 

.
Vandaag keren we terug naar Juba. We hebben genoten van onze tijd in Nederland, van het contact met familie en vrienden en natuurlijk van het lekkere Nederlandse eten! Hartelijk dank voor het gastvrije ontvangst dat we overal mochten ervaren.

Meer beeld en geluid…

Een poosje geleden was er een cameraploeg van EO Metterdaad op bezoek om het werk van MAF en een aantal andere organisaties in Zuid-Soedan te filmen. O.a. Reinier heeft hen naar verschillende plaatsen gevlogen en zal ook in wat afleveringen in beeld komen. Een mooie gelegenheid dus om meer van ons werk te zien. Zie hieronder een overzicht met de uitzenddata.

Aflevering 1:
Do 22-10-2015 in Geloof en ’n Hoop Liefde, NPO2, 17.20uur
Zondag 25-10-2015 na De Kapel, NPO2, 10.00uur

Aflevering 2:
Do 29-10-2015 in Geloof en ’n Hoop Liefde, NPO2, 17.20uur
Zondag 1-11-2015 na De Kapel, NPO2, 10.00uur

Aflevering 3:
Do 05-11-2015 in Geloof en ’n Hoop Liefde, NPO2, 17.20uur
Zondag 08-11-2015 na De Kapel, NPO2, 10.00uur

Aflevering 4:
Do 12-11-2015 in Geloof en ’n Hoop Liefde, NPO2, 17.20uur
Zondag 15-11-2015 na De Kapel, NPO2, 10.00uur

 

.

Bijzonder bezoek

Eind juni hadden we opa en oma Kwantes op bezoek! We hebben eerst een week in Nairobi doorgebracht en daarna zijn we samen naar Juba gevlogen. We hebben een hele goede tijd gehad en ook de kinderen hebben enorm genoten van de aandacht en gezelligheid! Op de dag voor vertrek kon Reinier zijn ouders nog meenemen op een vlucht. Gezien de burgeroorlog in het land was het niet makkelijk om dit te regelen, maar het lukte! Dit was de eerste keer dat zij met hun zoon als piloot een vlucht maakten.

Opa en oma op bezoek!
Opa en oma op bezoek!
 

Feestje!

Toen Emma 4 werd, vierden we haar verjaardag in Nederland (Olav werd een maand later geboren). Vorig jaar verhuisden we van Tanzania naar Zuid-Soedan en zaten we op haar 5e verjaardag in het vliegtuig richting Juba. Haar verjaardag vierden we toen in Nederland een paar dagen voor vertrek. Heel leuk natuurlijk om de verjaardag met familie te vieren, maar voor Emma is de plek waar ze naar school gaat haar ‘thuis’. Groot was de vreugde dan ook toen Emma ontdekte dat we dit jaar haar verjaardag op de compound zouden vieren! Met al haar vriendjes en vriendinnetjes hier.

Treasure hunt

Op 5 augustus vierden we haar verjaardag als gezin en 3 dagen later haar feestje. Mede dankzij de geweldige bevoorrading van feestartikelen, snoepgoed en kadootjes door opa en oma werd het een groot feest! Van de Hollandse spelletjes viel vooral het koekhappen erg in de smaak 🙂  Na een welkome break met cake, juice, zingen en kadootjes voor de jarige, volgde er een heuse treasure hunt (speurtocht) naar een schatkist met voor ieder een verrassing! Alle kids deden enthousiast mee en waren maar wat trots toen ze na de vele ‘clues’ de schatkaart compleet hadden en de schatkist vonden. Toen we Emma aan het eind van de dag vroegen wat ze het leukste had gevonden zei ze: ontbijt op bed, kadootjes krijgen en de treasure hunt.

Gevonden!!!
Gevonden!!!
 
Alle stukjes van de schatkaart zijn gevonden, waar zou de schat liggen?
Alle stukjes van de schatkaart zijn gevonden, waar zou de schat liggen?
 

.

.

Verlof

Eind van de maand komen we voor verlof naar Nederland. Het is dan twee jaar geleden dat we in Nederland waren om over ons werk met MAF te vertellen. We zullen tijdens ons verlof op meerdere plaatsen presentaties houden en hopen jullie te ontmoeten!
Klik hier voor een overzicht van de presentaties.

Op de oude trekker van Karen Blixen :-)
Op de oude trekker van Karen Blixen :-)
 

 

Jij bent groot en ik ben klein..
Jij bent groot en ik ben klein..
 
Even kennismaken met de lokale mensen voordat we weer verder vliegen
Even kennismaken met de lokale mensen voordat we weer verder vliegen
 

Yummie!

Bij een zomer horen ijsjes (vinden wij). In Juba is het áltijd zomer, maar er zijn geen ijsjes te koop.. (en geen pure chocola en kaas en slagroom en hagelslag, maar dat is een ander verhaal.. haha). Gelukkig hebben we het ijsjes probleem al een tijdje opgelost en zijn er nu vaak heerlijke (vinden wij) zelfgemaakte ijsjes te vinden in onze vriezer (die hebben we dan weer wél gelukkig). Omdat het bij jullie nog steeds zomer is, delen we graag 2 van onze favoriete recepten met jullie 🙂

 

Tropische ijslolly’s
1 grote (of 2 kleine) mango’s
2 rijpe bananen
3/4 cup (175 ml) kokosmelk

Bovenstaande mixen met blender of staafmixer en in ijsvormpjes ongeveer 6 uur in de vriezer zetten.

.

Choco-ijs
300 ml kokosmelk
3 rijpe bananen
4 eetlepels cacao
2 eetlepels pindakaas
2 eetlepels honing

Bovenstaande mixen met blender of staafmixer en in bakjes/glaasjes minimaal 4 uur in de vriezer zetten. Half uur voor het eten uit de vriezer halen, dan wordt het een beetje zacht. Yummie!

Samen ijsje eten
Samen ijsje eten
 

En als we pure chocola hebben dan maken we deze (ijs-) bananen op stokje met chocola en nootjes!!

In het album hieronder staan meer foto’s.

Zomer 2015
Zomer 2015May 24, 2015Photos: 49
 

.

De situatie in Zuid-Soedan is in de afgelopen maanden helaas verslechterd. Op verschillende plaatsen in het land zijn gevechten uitgebroken waardoor veel mensen weer op de vlucht zijn geslagen. De strip hiernaast laat met 8 plaatjes zien hoe de situatie in Zuid-Soedan zo is ontstaan.

Evacuaties

We hebben in de afgelopen periode meerdere hulpverleners geëvacueerd. Soms konden we de hulpverleners net op tijd uit de gebieden ophalen voordat de dorpen aangevallen werden en een paar keer lukte dit niet.

Zo kregen we kortgeleden op een vrijdag tijdens een vlucht, een hulpoproep van een zendelinge. In haar woonplaats waren er net gevechten uitgebroken. We vlogen er naar toe, maar de gevechten waren al te hevig rondom de strip waar we moesten landen. De kogels vlogen haar letterlijk om de oren en ze is de bush in gevlucht waar ze twee dagen is gebleven. Pas op maandag was het veilig genoeg en konden we haar oppikken. Wat was ze opgelucht toen ze veilig in Juba landde!

Cartoon

 

.
Toestemming?

De strijd maakt het verkrijgen van toestemming voor de vluchten ingewikkelder. De regering moet toestemming geven om ‘op eigen risico’ naar de rebellen te mogen vliegen en de rebellen moeten toestemming geven om bij hen te landen. Op de plekken waar rebellen aan de macht zijn, zijn zij de ‘autoriteiten’. Als wij een hulporganisatie naar een dergelijke locatie vliegen, dan moeten de rebellen toestemming geven aan deze hulporganisatie om daar te mogen landen.


Door een misverstand binnen de hulporganisatie waar ik voor vloog, waren de rebellen op een dag niet op de hoogte gebracht van mijn komst. Toen ik over de strip aan kwam vliegen was er dus grote ongerustheid of het vliegtuig boven hen wel goede bedoelingen had… Gelukkig herkenden ze het MAF logo en lieten ze me veilig landen, maar snel vertrekken was er voor die dag niet bij.

Na meerdere ‘meetings’ met de lokale commandanten werd besloten dat ik niet gearresteerd zou worden. Het was geen fout van MAF, de rebellen of de hulporganisatie ter plekke, maar een fout van het hoofdkantoor van deze hulporganisatie in Juba.

Vluchtelingenkamp
Vluchtelingenkamp
 

De dader aanwijzen en eigen naam zuiveren is blijkbaar erg belangrijk in deze cultuur. Er werd gevraagd naar een ‘oplossing’ om zo’n situatie in het vervolg te voorkomen. De hulporganisatie (die daar de mensen helpt met voedsel en medische hulp) vroeg nederig om vergeving en garandeerde dat het niet meer zou gebeuren.

.

Solution

Dat was niet de oplossing die zij in gedachten hadden. Het werd al snel duidelijk dat met ‘solution’ een geldbedrag werd bedoeld…

Het is wrang en je vraagt je op zo’n moment af waarom we toch blijven komen met hulp. Maar één ding is me wel duidelijk; De nood ís heel hoog… maar het zijn niet deze mannen die als eerste zullen lijden bij een gebrek aan voedsel en medische zorg.. Pas op het einde van de dag mocht ik weer vertrekken naar Juba.

Having fun!
Having fun!
 
8 jarige jongen in gezicht geschoten
8 jarige jongen in gezicht geschoten
 

Foto’s

.

(Links) Tijdens de vluchten die we maken nemen we geregeld zieken of gewonden mee naar een kliniek in de buurt. Deze jongen was in zijn oog geschoten en de kogel was gelukkig aan de zijkant van zijn hoofd eruit gegaan. Ik kon hem vervoeren naar een kliniek van Artsen zonder grenzen.

.
.
.
Hieronder een foto van een groep die oogoperaties uitvoert. Na een maand op een locatie breng ik ze naar de volgende locatie toe.
Oog-kliniek team
Oog-kliniek team
 

De man rechtsachter was 10 dagen daarvoor in zijn borst geschoten. De wond was genezen, maar de kogel zat nog in zijn lichaam. Hij had hoge koorts gekregen en was heel erg verzwakt. Ook hem kon ik naar een kliniek brengen.

gewonde man
gewonde man
 

Hieronder kun je zien hoe door het World Food Program voedsel uit een groot vliegtuig (IL-76) wordt geworpen. Iedere dag doen meerdere vliegtuigen dit in het hele land.
.

Honderden audio-Bijbels in verschillende talen die door zonne-energie kunnen worden opgeladen zijn in Zuid-Soedan verspreid.
.

Audio bijbel op zonne-energie
Audio bijbel op zonne-energie
 

.
.
Kortgeleden is er op de website 'Up in the Sky' een interview met mij geplaatst. Hierin vertel ik meer over hoe ik het werken met MAF in Zuid-Soedan ervaar.

Interview Up in the Sky

We vliegen ook geregeld vluchten ter ondersteuning van een initiatief van de kerk en overheid om de verschillende stammen die in strijd met elkaar zijn weer tot verzoening te brengen. Lees hierover meer in dit artikel (Engels)
Flying for Peace

Nog een paar nachtjes slapen voor Emma en Olav en dan komen opa & oma op bezoek. We kijken uit naar hun komst!

Om het blog nog wat luchtiger te eindigen hieronder een filmpje. Eerst zonder ondertiteling (waar zouden ze het over hebben?) en daarna het filmpje met mijn interpretatie. Zouden ze zo naar mij kijken? 🙂
.

.

Zo… dat is alweer even een poosje geleden! We zijn alweer zo’n dikke 2 maand samen thuis in Zuid-Soedan. Wat is het fijn om weer terug te zijn in ons eigen huis!
.

Emma

Emma pakte haar school activiteiten en sociale leven weer op alsof ze nooit weggeweest was 🙂 Ze kan ondertussen al aardig zinnetjes lezen in het Nederlands (we oefenen thuis) en ook op school (in het Engels) gaat het lezen steeds beter. Ze vindt het geweldig om brieven te schrijven en heeft in de afgelopen weken leren fietsen. Daarnaast is ze helemaal weg van zwemmen. Zodra ze kan en mag, ligt ze in het water te dobberen. Het liefst natuurlijk met haar vrienden en vriendinnen, maar ook alleen is prima en zelfs als het regent gaat ze graag!

Emma & Olav
Emma & Olav
 

.

ik Fin u LeeF mama en papa :-)
ik Fin u LeeF mama en papa :-)
 

Olav

Olav is duidelijk ouder geworden en gaat er nu graag op uit om met de andere kinderen te spelen in het speeltuintje op de compound. Dit speeltuintje is ook de plek waar Emma en de andere kinderen iedere ochtend om half elf pauze houden. Samen wandelen we er dan met een kop koffie en een beker water naartoe, zodat Olav een half uur kan spelen met de kinderen en mama even kan bijkletsen met de juffen en andere moeders die langskomen. We genieten ervan dat dit zomaar kan. Eén van de vele voordelen van het wonen en werken op een compound.
.

Dagmar

Met mij (Dagmar) gaat het goed! De eerste weken waren pittig. Ik merkte dat mijn lijf (lees: darmen) behoorlijk aangepakt waren door de vele antibiotica. Mijn darmen waren heel gevoelig en konden niet veel hebben met alle gevolgen van dien ;-). Daarnaast werd Olav iedere nacht 2 tot 4 keer wakker en begon hij zijn dag steevast om 6.00. Ook hadden we in die eerste weken geen hulp in huis omdat onze lieve hulp Betty thuis het huishouden moest gaan ‘runnen’ nadat haar moeder ziek was geworden. Het was een pittige tijd, waarin ik elke keer maar de dingen deed die de meeste prioriteit hadden, maar waarin ik soms het gevoel had dat ik er bijna in ‘verdronk’.

Nu ik hier op terug kijk denk ik ‘wauw, wat zorgt God goed voor ons!’ Elk bovengenoemde lastige punt is compleet veranderd!

Mijn darmen functioneren normaal, Olav slaapt iedere nacht door en als we hem ’s ochtends om 6.00 vertellen dat hij nog even door mag slapen, dan pakt hij zijn duim en slaapt er zo nog een uurtje bij! Sinds vier weken hebben we een geweldige lieve hulp in huis, Sarah! We hadden nooit verwacht dat we iemand zouden vinden bij wie we ons net zo thuis zouden voelen als bij Betty.
Dank jullie wel voor de vele gebeden, ook nu we weer in Juba zijn.

Reinier

Het regenseizoen is weer begonnen en dat maakt de strips na een flinke bui glad en modderig. De vliegtuigen hebben dus regelmatig een fikse wasbeurt nodig na een dagje vliegen 😉 . Afgelopen donderdag kon ik nog een nachtje in de bush doorbrengen omdat het te slecht weer was om naar Juba terug te keren. Tijdens een storm is de wind sterk genoeg om een vliegtuig dat niet goed is vastgezet om te keren en tientallen meters ver het gras in te blazen. Als je pech hebt en je ‘buurman’ heeft zijn vliegtuig ‘losjes’ geparkeerd dan krijg je wat je op de foto ziet…

Trekken maar!
Trekken maar!
 

Spinnetje

Op een morgen zag ik iets in de Pitot-Static Tube bewegen. Deze buis moet vrij zijn om een correcte snelheid te kunnen aangeven op de snelheidsmeter. Het bleek een spinnentje te zijn die met lieve woordjes niet naar buiten wilde komen. Wie niet wil luisteren, moet maar voelen, dacht ik. Ik heb de pitot heat aangezet (tegen ijsvorming) waardoor de buis als een soldeerbout wordt opgewarmd. Na 10 seconden kwam het spinnetje naar buiten gerend waar mijn Leatherman hem op stond te wachten. Hij (of zij) heeft het overigens overleefd. 😉

De dader!
De dader!
 

Hieronder een filmpje met ZELFBEDACHTE ONDERTITELING!! Als je een betere ondertiteling hebt dan post je dat maar 🙂
.

 

.

Nog 2 dagen en dan zijn we na bijna zes weken hopelijk weer bij elkaar! Zaterdag a.s. zal Dagmar met Emma en Olav weer naar Juba afreizen. We kijken er naar uit! Dagmar heeft de afgelopen periode goed kunnen aansterken en ik ben weer verder gegaan met vliegen.

Mijn aankomst in Juba was niet zo fris als ik had gehoopt. De vriezer was uitgevallen met onze kostbare lading vlees, boter en aardbeien uit Nairobi! Met een temperatuur tussen de 30 en 40 wil dat goed gaan rotten. Wow!  Na ruim een week verdween de stank uit het huis, maar de vriezer…tja, die zal denk ik altijd een naar luchtje blijven houden.
.

Wieuwieu Kol Bak

Misschien herinneren jullie nog het verhaal van Dagmar van een man die ze in een ziekenhuis had ontmoet die zich door het hoofd had geschoten, maar dit had overleefd (zie blog december). Zijn naam is Wieuwieu Kol Bak. Het is een vreselijk verhaal en de gapende wond in zijn gezicht getuigd daarvan.

Toen ik terug kwam in Juba was hij niet meer in het ziekenhuis. Hij was verplaatst naar een cel in een politiebureau ergens in de stad. Met een collega heb ik hem opgezocht. In de hitte (nu regelmatig tussen de 35-40 graden in Juba) zat hij in een cel van 3×3 meter met nog zo’n 10 andere gevangenen. Hij was erg blij om ons te zien. Praten gaat erg moeizaam. Zijn tong is weggeschoten en dus kan hij alleen nog wat klanken maken. Maar het ging nog redelijk. In het ziekenhuis zorgde niemand voor hem, hij zou daar waarschijnlijk sterven. In de afgelopen maanden hebben verschillende mensen van MAF hem eten en drinken gebracht en het gat onder zijn kaak is dichtgegroeid. Hij is nu verplaatst naar een grote gevangenis bij ons in de buurt.

.

.

Akkoord?!

De situatie in Zuid-Soedan is grotendeels hetzelfde. De vredesakkoorden die in het verleden zijn gemaakt worden niet nagekomen en onlangs hebben de strijdende partijen (weer) geen akkoord kunnen bereiken (zie brief). Op verschillende plaatsen in het land wordt zo nu en dan gevochten en overal in het land is veel hulp nodig om de gevluchte mensen van voedsel en medische zorg te voorzien. We vliegen veel voedsel, bouwmaterialen, medicijnen en hulpverleners naar de getroffen plaatsen. Ook vliegen we soms zieke mensen naar Juba waar ze naar een ziekenhuis kunnen gaan. Vaak is van te voren niet helemaal duidelijk wat deze mensen dan mankeren.

.

Goede bedoelingen

Zo haalde ik vorige week een vrouw op die van een motor was gevallen. Van te voren konden ze niet vertellen wat ze precies mankeerde, maar ze vertelden ons dat ze nog wel kon zitten. In het dorpje aangekomen bleek de vrouw inderdaad wel in een auto te zitten, maar ze kon haar benen niet meer bewegen. Ik schok, want haar symptomen leek veel op een gebroken rug. Ze had een papiertje bij zich van een dokter waar dat vermoedden ook op stond en dat er in Juba röntgenfoto’s gemaakt moesten worden. Met alle goede bedoelingen is deze vrouw opgetild en zittend in een auto geplaatst, wat misschien wel ernstige gevolgen heeft. Met het vliegtuig was ze gelukkig in ruim een uur in Juba terwijl dat over de weg 2 dagen zou hebben geduurd… met ontzettend veel kuilen in de weg!

.
Een poosje geleden haalde ik een filmploeg op van Family 7 die een aantal dagen in een vluchtelingenkamp opnames hadden gemaakt. Ik bracht toen net een patiënt naar de kliniek daar. Zie filmpje hieronder tussen minuut 2 en 5 hoe dat was.

.

.

Klik op het foto album hieronder voor meer foto’s

 

 

    Translate to:

Abonneren Blog
Nieuwste berichten per email ontvangen? Meld je hier aan.

Adres in Nederland

Fam. Kwantes
de Eker 16
8604 VB Sneek

Laatste video
Archief
Laatste Nieuwsbrief
Laatste Nieuwsbrief

Nieuwsbrief - Voorjaar 2016