Author Archive

.

De situatie in Zuid-Soedan is in de afgelopen maanden helaas verslechterd. Op verschillende plaatsen in het land zijn gevechten uitgebroken waardoor veel mensen weer op de vlucht zijn geslagen. De strip hiernaast laat met 8 plaatjes zien hoe de situatie in Zuid-Soedan zo is ontstaan.

Evacuaties

We hebben in de afgelopen periode meerdere hulpverleners geëvacueerd. Soms konden we de hulpverleners net op tijd uit de gebieden ophalen voordat de dorpen aangevallen werden en een paar keer lukte dit niet.

Zo kregen we kortgeleden op een vrijdag tijdens een vlucht, een hulpoproep van een zendelinge. In haar woonplaats waren er net gevechten uitgebroken. We vlogen er naar toe, maar de gevechten waren al te hevig rondom de strip waar we moesten landen. De kogels vlogen haar letterlijk om de oren en ze is de bush in gevlucht waar ze twee dagen is gebleven. Pas op maandag was het veilig genoeg en konden we haar oppikken. Wat was ze opgelucht toen ze veilig in Juba landde!

Cartoon

 

.
Toestemming?

De strijd maakt het verkrijgen van toestemming voor de vluchten ingewikkelder. De regering moet toestemming geven om ‘op eigen risico’ naar de rebellen te mogen vliegen en de rebellen moeten toestemming geven om bij hen te landen. Op de plekken waar rebellen aan de macht zijn, zijn zij de ‘autoriteiten’. Als wij een hulporganisatie naar een dergelijke locatie vliegen, dan moeten de rebellen toestemming geven aan deze hulporganisatie om daar te mogen landen.


Door een misverstand binnen de hulporganisatie waar ik voor vloog, waren de rebellen op een dag niet op de hoogte gebracht van mijn komst. Toen ik over de strip aan kwam vliegen was er dus grote ongerustheid of het vliegtuig boven hen wel goede bedoelingen had… Gelukkig herkenden ze het MAF logo en lieten ze me veilig landen, maar snel vertrekken was er voor die dag niet bij.

Na meerdere ‘meetings’ met de lokale commandanten werd besloten dat ik niet gearresteerd zou worden. Het was geen fout van MAF, de rebellen of de hulporganisatie ter plekke, maar een fout van het hoofdkantoor van deze hulporganisatie in Juba.

Vluchtelingenkamp
Vluchtelingenkamp
 

De dader aanwijzen en eigen naam zuiveren is blijkbaar erg belangrijk in deze cultuur. Er werd gevraagd naar een ‘oplossing’ om zo’n situatie in het vervolg te voorkomen. De hulporganisatie (die daar de mensen helpt met voedsel en medische hulp) vroeg nederig om vergeving en garandeerde dat het niet meer zou gebeuren.

.

Solution

Dat was niet de oplossing die zij in gedachten hadden. Het werd al snel duidelijk dat met ‘solution’ een geldbedrag werd bedoeld…

Het is wrang en je vraagt je op zo’n moment af waarom we toch blijven komen met hulp. Maar één ding is me wel duidelijk; De nood ís heel hoog… maar het zijn niet deze mannen die als eerste zullen lijden bij een gebrek aan voedsel en medische zorg.. Pas op het einde van de dag mocht ik weer vertrekken naar Juba.

Having fun!
Having fun!
 
8 jarige jongen in gezicht geschoten
8 jarige jongen in gezicht geschoten
 

Foto’s

.

(Links) Tijdens de vluchten die we maken nemen we geregeld zieken of gewonden mee naar een kliniek in de buurt. Deze jongen was in zijn oog geschoten en de kogel was gelukkig aan de zijkant van zijn hoofd eruit gegaan. Ik kon hem vervoeren naar een kliniek van Artsen zonder grenzen.

.
.
.
Hieronder een foto van een groep die oogoperaties uitvoert. Na een maand op een locatie breng ik ze naar de volgende locatie toe.
Oog-kliniek team
Oog-kliniek team
 

De man rechtsachter was 10 dagen daarvoor in zijn borst geschoten. De wond was genezen, maar de kogel zat nog in zijn lichaam. Hij had hoge koorts gekregen en was heel erg verzwakt. Ook hem kon ik naar een kliniek brengen.

gewonde man
gewonde man
 

Hieronder kun je zien hoe door het World Food Program voedsel uit een groot vliegtuig (IL-76) wordt geworpen. Iedere dag doen meerdere vliegtuigen dit in het hele land.
.
'); }

Honderden audio-Bijbels in verschillende talen die door zonne-energie kunnen worden opgeladen zijn in Zuid-Soedan verspreid.
.

Audio bijbel op zonne-energie
Audio bijbel op zonne-energie
 

.
.
Kortgeleden is er op de website ‘Up in the Sky’ een interview met mij geplaatst. Hierin vertel ik meer over hoe ik het werken met MAF in Zuid-Soedan ervaar.

Interview Up in the Sky

We vliegen ook geregeld vluchten ter ondersteuning van een initiatief van de kerk en overheid om de verschillende stammen die in strijd met elkaar zijn weer tot verzoening te brengen. Lees hierover meer in dit artikel (Engels)
Flying for Peace

Nog een paar nachtjes slapen voor Emma en Olav en dan komen opa & oma op bezoek. We kijken uit naar hun komst!

Om het blog nog wat luchtiger te eindigen hieronder een filmpje. Eerst zonder ondertiteling (waar zouden ze het over hebben?) en daarna het filmpje met mijn interpretatie. Zouden ze zo naar mij kijken? 🙂
.

.

Nog 2 dagen en dan zijn we na bijna zes weken hopelijk weer bij elkaar! Zaterdag a.s. zal Dagmar met Emma en Olav weer naar Juba afreizen. We kijken er naar uit! Dagmar heeft de afgelopen periode goed kunnen aansterken en ik ben weer verder gegaan met vliegen.

Mijn aankomst in Juba was niet zo fris als ik had gehoopt. De vriezer was uitgevallen met onze kostbare lading vlees, boter en aardbeien uit Nairobi! Met een temperatuur tussen de 30 en 40 wil dat goed gaan rotten. Wow!  Na ruim een week verdween de stank uit het huis, maar de vriezer…tja, die zal denk ik altijd een naar luchtje blijven houden.
.

Wieuwieu Kol Bak

Misschien herinneren jullie nog het verhaal van Dagmar van een man die ze in een ziekenhuis had ontmoet die zich door het hoofd had geschoten, maar dit had overleefd (zie blog december). Zijn naam is Wieuwieu Kol Bak. Het is een vreselijk verhaal en de gapende wond in zijn gezicht getuigd daarvan.

Toen ik terug kwam in Juba was hij niet meer in het ziekenhuis. Hij was verplaatst naar een cel in een politiebureau ergens in de stad. Met een collega heb ik hem opgezocht. In de hitte (nu regelmatig tussen de 35-40 graden in Juba) zat hij in een cel van 3×3 meter met nog zo’n 10 andere gevangenen. Hij was erg blij om ons te zien. Praten gaat erg moeizaam. Zijn tong is weggeschoten en dus kan hij alleen nog wat klanken maken. Maar het ging nog redelijk. In het ziekenhuis zorgde niemand voor hem, hij zou daar waarschijnlijk sterven. In de afgelopen maanden hebben verschillende mensen van MAF hem eten en drinken gebracht en het gat onder zijn kaak is dichtgegroeid. Hij is nu verplaatst naar een grote gevangenis bij ons in de buurt.

.

.

Akkoord?!

De situatie in Zuid-Soedan is grotendeels hetzelfde. De vredesakkoorden die in het verleden zijn gemaakt worden niet nagekomen en onlangs hebben de strijdende partijen (weer) geen akkoord kunnen bereiken (zie brief). Op verschillende plaatsen in het land wordt zo nu en dan gevochten en overal in het land is veel hulp nodig om de gevluchte mensen van voedsel en medische zorg te voorzien. We vliegen veel voedsel, bouwmaterialen, medicijnen en hulpverleners naar de getroffen plaatsen. Ook vliegen we soms zieke mensen naar Juba waar ze naar een ziekenhuis kunnen gaan. Vaak is van te voren niet helemaal duidelijk wat deze mensen dan mankeren.

.

Goede bedoelingen

Zo haalde ik vorige week een vrouw op die van een motor was gevallen. Van te voren konden ze niet vertellen wat ze precies mankeerde, maar ze vertelden ons dat ze nog wel kon zitten. In het dorpje aangekomen bleek de vrouw inderdaad wel in een auto te zitten, maar ze kon haar benen niet meer bewegen. Ik schok, want haar symptomen leek veel op een gebroken rug. Ze had een papiertje bij zich van een dokter waar dat vermoedden ook op stond en dat er in Juba röntgenfoto’s gemaakt moesten worden. Met alle goede bedoelingen is deze vrouw opgetild en zittend in een auto geplaatst, wat misschien wel ernstige gevolgen heeft. Met het vliegtuig was ze gelukkig in ruim een uur in Juba terwijl dat over de weg 2 dagen zou hebben geduurd… met ontzettend veel kuilen in de weg!

.
Een poosje geleden haalde ik een filmploeg op van Family 7 die een aantal dagen in een vluchtelingenkamp opnames hadden gemaakt. Ik bracht toen net een patiënt naar de kliniek daar. Zie filmpje hieronder tussen minuut 2 en 5 hoe dat was.

.

.

Klik op het foto album hieronder voor meer foto’s

 

 

.

Gistermorgen heeft Dagmar een nieuwe CT scan gehad. ’s Middags kregen we de uitslag. We hadden gehoopt op beter nieuws, maar helaas is het duidelijk geworden dat het een abces is die nog even groot is. De artsen hadden het zelf eigenlijk ook niet verwacht en gaven aan dat een operatie nodig is om de abces te verwijderen. Het onderste gedeelte van de rechter long zou dan verwijderd moeten worden. Gister hoorden we van de behandelende arts dat hij nog wilde proberen om de abces met een punctie te ‘drainen’, maar de long arts en long chirurg hadden daar een andere mening over. Tja, welk advies volg je dan op?

Sinds 22 december zijn we al bezig. Het lijkt ons beter om tijdelijk naar Nederland laten gaan voor een ‘second opinion’ en de operatie. Dat traject zijn we nu gestart en we hopen dan ook zo snel mogelijk naar Nederland te kunnen gaan voor verdere behandeling. Dat geeft Dagmar ook de mogelijkheid om in alle rust te herstellen en weer op kracht te komen.
.

Bedankt voor jullie betrokkenheid en gebeden, we ervaren het als een enorme steun!

.

De mensen kijken me wat raar aan. ‘Where is the mother?’ vraagt iemand me. Het is zaterdagmiddag en ik ben met Emma en Olav op de luchthaven van Juba. ‘In the hospital, in Nairobi’ antwoord ik. Blanke gezinnen zijn een zeldzaamheid, laat staan één waar geen moeder bij is. Olav is gelukkig weer wat beter, geen koorts, alleen af en toe nog diaree. Ik hoop dat hij het in het vliegtuig op kan houden.
.

Afgelopen zaterdag ben ik (Reinier) samen met Emma en Olav naar Nairobi gevlogen. Olav had gelukkig geen koorts meer en ’s avonds was er een mogelijkheid om toch met de kinderen naar het ziekenhuis te gaan.  Wat een blijdschap om weer bij elkaar te zijn! Al moest Olav wel even wennen…’wie was die vrouw toch ook al weer’? Vandaag zag hij Dagmar voor de 3e keer sinds aankomst in Nairobi. Toen ze op het balkon even op de grond zat, sloeg hij zijn armen om haar nek en gaf haar een dikke knuffel. Emma kan niet wachten tot mama weer uit het ziekenhuis komt en had een mooie tekening voor mama gemaakt.
.

in het vliegtuig naar mama!
in het vliegtuig naar mama!
 
Happy Reunion!!
Happy Reunion!!
 

De artsen hebben aangegeven dat Dagmar deze week nog in het ziekenhuis moet blijven voor verdere behandeling met antibiotica. Sinds zaterdag is er nog een antibiotica bij gekomen. Ze hebben namelijk een bepaald type ‘schimmel’ in de kweek van de punctie gevonden wat de artsen niet goed kunnen verklaren. We hebben begrepen dat dit niet vaak voorkomt bij iemand die jong is en verder gezond. Het is ook nog steeds niet duidelijk welke bacterie de ‘rommel’ in en rond haar longen heeft veroorzaakt. Dagmar voelt zich vrij goed, ze heeft vrijwel geen last van wat er in haar longen gaande is. Ze is wel moe en heeft weinig energie.

.
We worden goed opgevangen door het MAF team in Nairobi. We krijgen ondersteuning met eten, oppas, scholing en allerlei andere zaken. Vrijdag wordt er opnieuw een CT scan gemaakt om te kijken of de ontsteking in haar long kleiner is geworden.

Ook namens Dagmar ontzettend bedankt voor jullie gebed, reacties en bemoedigingen! Ze heeft ze allemaal gelezen.

van mango wordt u snel weer beter mama!
van mango wordt u snel weer beter mama!
 

 

We hadden verwacht dat Dagmar afgelopen dinsdag het ziekenhuis in Nairobi mocht verlaten. Dat is wat anders verlopen. Ze is helaas nog steeds in het ziekenhuis.
.

Een week geleden kwamen Dagmar en ik (Reinier) in Nairobi aan nadat Dagmar 10 dagen koorts had gehad. In het weekend dat volgde ging het gelukkig erg goed en al snel was de koorts verdwenen en had Dagmar genoeg energie om wat korte wandelingetjes door het ziekenhuis te maken. Omdat het herstel er goed uitzag ben ik weer terug naar Juba gevlogen om de zorg voor Emma en Olav op me te nemen. We hoopten dat Dagmar een paar dagen later zou volgen.

.

Op maandag had Dagmar een punctie en woensdag  kreeg ze te horen dat er geen bacteriën in de kweek gevonden waren. De antibiotica deed z’n werk. De diagnose was Empyema Thoracis, longontsteking en pus in het longmembraan. Dit had kunnen scheuren en dan was de rommel haar buikholte in ingegaan , maar we waren gelukkig op tijd in het ziekhuis. Er werd besloten om op donderdag nog een CT scan en ultrasound uit te voeren en daarop te baseren met welke antibiotica ze verder zou gaan en of ze dan vandaag uit het ziekenhuis zou mogen. Vandaag hoorden we echter dat op de CT scan nog een ontsteking in de long is gevonden van 11 x 8 x 6 cm. Behoorlijk groot dus.

Wanneer iemand erg verzwakt is zou men direct gaan opereren en een gedeelte van de long verwijderen. Omdat Dagmar genoeg is opgeknapt en nog jong is, kan haar lichaam het misschien zelf doen oplossen. Besloten is om een week af te wachten en dan d.m.v. een nieuwe CT scan te kijken of de ontsteking kleiner is geworden. Als dat zo is, dan hoeven ze niet te opereren. Dit is voor zover wij het nu hebben begrepen.
.

Het was een week waarin we telkens onze verwachtingen moesten aanpassen. Dit weekend hoop ik met Emma en Olav naar Nairobi te vliegen. Officieel mogen kinderen onder de 12 jaar niet als bezoekers in het ziekenhuis komen, maar we hopen toch iets te kunnen regelen zodat ze hun mama weer kunnen zien. Dit was het voor nu. Zodra we meer weten laten we jullie het weten. Helaas is Olav sinds gister ziek, hij heeft overgegeven en vandaag diaree en koorts.
.

Willen jullie bidden voor Dagmar dat de ontsteking zal verdwijnen en Olav zal opknappen voor de reis naar Nairobi? Bedankt!
.

Reinier

.
Een paar weken geleden kwam er n.a.v. een actie van MAF Nederland een pakketje aan in Juba. In dit pakketje zaten kleurplaten en bemoedigingen, gemaakt door volwassenen en kinderen in Nederland. Ik mocht deze uitdelen in een vluchtelingenkamp in Zuid-Soedan. Voor iedereen die iets ingezonden heeft; ontzettend bedankt! Jouw inzending heeft iemand heel blij gemaakt!! In het filmpje hieronder kun je zien hoe de ‘post’ werd ontvangen.
.


.
Onze nieuwsbrief is ook net uitgekomen:
.

Nieuwsbrief 12 – Herfst 2014

Nieuwsbrief - Herfst 2014

Nieuwsbrief – Herfst 2014

.
Jarenlang konden er geen vliegtuigen landen. De landingsbaan van Udier was overgroeid met gras en bomen. Nu de oogst was mislukt, er geen eten meer was en er dringend medische hulp moest komen, hebben de mensen van Udier zich samen ingespannen om de landingsbaan weer geschikt te maken voor landingen. Een paar weken geleden was het zover. Met een vliegtuig van MAF landde ik voor het eerst in Udier en op dit moment worden de mensen er geholpen door Medair.

Hieronder een kort filmpje.
.

.

“This storm is too big! We have to turn around!” Zwarte wolken, regen en bliksem. De stormscope en weerradar van het vliegtuig bevestigen het slechte beeld dat we buiten zien. We zoeken naar een route om de storm heen, maar de brandstofmeters vertellen ons dat we Juba, onze thuisbasis, niet gaan halen vandaag.

Het is vrijdagmiddag, “dat wordt geen pizza vanavond” denk ik nog. We hebben eigenlijk wel wat belangrijkere dingen aan ons hoofd; onze passagiers! Waar kunnen we met onze passagiers veilig de nacht doorbrengen?

.

We hebben een paar uur daarvoor een lading voedsel afgeleverd in het Noorden van Zuid-Soedan, in een gebied dat in handen is van de ‘rebellen’. Ik vlieg mee met een andere piloot omdat ik op dat moment nog niet mijn  vliegbrevet heb ontvangen. Het is goed om met hem mee te kijken hoe de vliegoperaties in Zuid-Soedan verlopen. Nadat we het voedsel hebben gelost vertrekken we met 4 passagiers van Christian Mission Aid. Twee van hen komen uit Uganda, de andere twee zijn jonge vrouwen van de Nuer stam uit het gebied waar we het voedsel net hebben gebracht. Sinds december 2013 is er een strijd ontstaan tussen de twee grootse stammen in Zuid-Soedan; de Nuer en de Dinka’s.

.
Waar zijn we veilig?

Aan boord van ons vliegtuig zijn dus twee Nuer vrouwen, maar we zullen moeten landen op een plaats waar de Dinka’s wonen. We overleggen via de radio met MAF in Juba welke plaats het meest geschikt is om de nacht door te brengen, waar we een partner aan de grond hebben die ons kunnen helpen. Mabior; daar zetten we koers naar toe, terwijl MAF in Juba onmiddellijk contact probeert te leggen met de mensen daar op de grond.

 

Nadat we zijn geland komt er een groep mannen naar het vliegtuig. Sommigen zijn gewapend, de één in militair uniform, de ander in burger of een combinatie van de twee. Dit zie je trouwens overal. De mannen beginnen vragen te stellen, maar de twee jonge vrouwen willen niet antwoorden. Ze vragen waar we vandaan komen en wie we bij ons hebben. We vertellen waar we zijn geweest en over de hulporganisatie die daar werkzaam is. Een aantal mannen van de hulporganisatie CARE komen aangelopen. Er wordt wat gesproken en ze vertellen ons dat alles OK is. Pff..gelukkig! We regelen bewaking voor het vliegtuig en lopen dan met hen mee naar de compound. Het is gelukkig dichtbij, want het is gaan regenen en het begint al donker te worden.

.

4 sterren mudhut!

We en onze passagiers krijgen ieder een eigen ‘mudhut’ toegewezen. Ze zijn degelijk gebouwd en binnenin is het prima!  Ik had een lekkend hutje voor de nacht verwacht, maar dan is dit een 4 sterren hotel! We zijn in goede handen. Tijdens de maaltijd krijgen we te horen dat we ons geen zorgen hoeven te maken over de veiligheid van de twee Nuer vrouwen. CARE has taken CARE!

Onze slaapplaatsen voor de nacht
Onze slaapplaatsen voor de nacht
 

.
.
Mudhut van binnen; prima accomodatie!
Mudhut van binnen; prima accomodatie!
 

Trouble

De volgende morgen vroeg vertrekken we richting Juba. We moeten nog een tussenstop maken in Bor om brandstof te halen. Dit is een grotere plaats, waar ook de UN op het vliegveld aanwezig is. We hadden het niet verwacht, maar hier doet de ‘lokale autoriteit’ ontzettend moeilijk voordat we weer verder mogen vliegen naar Juba met onze passagiers. Volgens hen ontbreken er bepaalde documenten… We hebben alle documenten, stempels en weet ik wat wel niet bij ons. Het is waarschijnlijk een poging om wat geld bij ons los te peuteren. Helaas niet ongebruikelijk…

.

Vliegbrevet ontvangen!

Op 25 Augustus kwam mijn vliegbrevet binnen en sinds die tijd ben ik weer alleen op pad. Heerlijk! Het is wel even wennen. De eerste indrukken; Zuid-Soedan is erg vlak en op dit moment mooi groen omdat het nu regentijd is. De regentijd maakt het vliegen echter ook uitdagend. Afgelopen periode hebben ook andere piloten een overnachting in de bush gehad omdat ze niet terug konden komen vanwege het weer of vast kwamen te staan in de modder. De landingsbanen zijn vaak nat en glibberig en oh, wat worden de vliegtuigen hier vies zeg!

Gelukkig...een dijk!
Gelukkig...een dijk!
 

 
Eerste week samen op pad
Eerste week samen op pad
 

.

De inwoners van Zuid-Soedan zijn over het algemeen vriendelijk, lang en donker. Mannen boven de 2 meter zie je in overvloed. We vliegen veel voor Medair, World Relief, Christian Mission Aid en vele andere hulporganisaties. Op dit moment vliegen we voornamelijk voedsel, medicijnen en bouwmaterialen. Ook vliegen we nu veel passagiers naar het noorden van Uganda waar MAF-Uganda hen dan oppikt.

.

Druk, druk, druk

Op de luchthaven van Juba is het chaotisch. Er zijn ontzettend veel vliegtuigen en helikopters van de UN en het World Food Program en allerlei andere organisaties. De ruimte is beperkt dus je moet goed oppassen dat je nergens tegen aan botst. Op de radio van de verkeersleiding wordt non-stop gesproken in Engelse accenten van over de hele wereld. De Russische accenten zijn het grappigst om naar te luister 😉 Andere luchthavens in de wereld hebben bij zoveel verkeer 3 radio’s, maar hier moeten we alles op één radio doen.

Helling van de baan meten
Helling van de baan meten
 
.

.
We leren veel in korte tijd, wat veel energie kost, maar met wat extra slaap is het goed te doen! Onze spullen zijn helaas nog niet aangekomen uit Tanzania, maar ze zijn wel onderweg! Hopelijk duurt het niet lang meer. Morgen (6 sep) wordt Olav één jaar! Feest dus 🙂

Nieuw! de Paddasol
Nieuw! de Paddasol
Plumpy Sup
Plumpy Sup
 

.

Voor meer foto’s klik hier.

.

.

Het heeft even geduurd..

..voordat we weer wat van ons  laten horen na ons besluit om in Zuid-Soedan te gaan werken. We zijn aan de slag gegaan met van alles en nog wat. In deze update lees je er meer over!

.
Hobbelig

Papierwerk.. daar begon het mee. Een visa proces kan lang duren en daarom was het belangrijk om zo snel mogelijk de visa aanvraag voor Kenia en Zuid-Soedan in gang te zetten. Nadat dit was gedaan zijn we gaan kijken naar de mogelijkheden om onze spullen te verhuizen. Via de lucht is vrij duur en geeft een gewicht en volume limiet, waardoor het een behoorlijke puzzel zou worden. We kregen een verhuisbedrijf getipt dat al eens eerder spullen van Dar es Salaam naar Juba had vervoerd. Zij gaan de verhuizing voor ons doen in een kleine vrachtauto. Vier dagen lang zullen onze spullen worden geteisterd door de hobbelige wegen van Tanzania, Uganda en Zuid-Soedan.

Het is goedkoper en we kunnen meer meenemen, maar we zullen het goed moeten inpakken! We laten jullie weten hoe het is gegaan…

.

The right question!

Eind mei is Reinier naar Kenia vertrokken voor een theorie examen om een Keniaans vliegbrevet te krijgen. Hij had twee weken gestudeerd, maar bij aankomst in Kenia bleek dat de eerder toegestuurde studiematerialen maar een deel van het examen betrof. In Kenia dus nog drie dagen hard studeren en dat was gelukkig voldoende! Wat wel hielp was dat één vraag over militaire onderscheppingen drie keer werd gesteld! Tja, dat maakte het met zijn achtergrond wel erg makkelijk ;).

In de week daarna hebben we afscheid genomen van de nationale staf. Het was mooi om alle Tanzaniaanse medewerkers (waaronder onze guards) en hun families te ontmoeten, samen een maaltijd te houden en ze te kunnen bedanken voor hun inzet.

.

Beach girl
Beach girl
 

Relax

In Juni hadden we drie weken vakantie en kwamen vrienden op bezoek. Samen met hen zijn we een weekje naar Zanzibar geweest om even helemaal uit de ‘verhuizing’ te zijn. Dat was heerlijk, even ontspannen in alle drukte. Reinier is nog met hen naar een wildpark geweest terwijl Dagmar thuisbleef met de kinderen en weer verder is gegaan met de voorbereidingen.

.
Plan veranderd

Vorige week is Reinier weer naar Kenia gegaan voor een medische keuring en een vliegtest. Dat is goed verlopen en het papierwerk (en dat is veel in Afrika!) is ook de deur uit. Nu dus bidden en wachten op het Keniaanse vliegbrevet… Onze auto is net verkocht en deze week zijn we begonnen met het vullen van de verhuisdozen. Op 15 Juli komen de verhuizers onze spullen halen. Het plan was om direct naar Zuid-Soedan te vliegen, maar dit is veranderd. Kortgeleden zijn bij Dagmar’s moeder n.a.v. bevolkingsonderzoek tegen borstkanker verkeerde cellen gevonden en zij zal hier binnenkort een operatie voor ondergaan.

In overleg met MAF hebben we besloten om onze families kort te bezoeken en 2 weken naar Nederland te gaan. In het laatste weekend vieren we samen Emma haar 5e verjaardag. Op 5 augustus (de dag dat Emma echt jarig is) hopen we dan te vertrekken naar ons nieuwe ‘thuis’ in Juba!

 

Nieuwe nummer 1

Voor Zuid-Soedan is wat minder aandacht in het nieuws. Er is ook zoveel gaande in de wereld en dan ook nog het WK! De tweede wapenstilstand die in mei is afgekondigd lijkt, ondanks een aantal incidenten, stand te houden. Een groter probleem kan nog komen; hongersnood. Door verschillende organisaties worden waarschuwingen gegeven dat er snel ingegrepen moet worden. Nadat 6 jaar lang Somalië het meest fragiele land in de wereld was is dat sinds kort Zuid-Soedan geworden. (Fragile States Index) De nood is hoog!

Het strand van Zanzibar
Het strand van Zanzibar
 

Ons nieuwe huis!
Ons nieuwe huis!
 

.

Inwerken

Komende maand zullen er nog twee andere piloten met hun gezinnen naar Zuid-Soedan vertrekken. We zullen snel moeten inwerken omdat eind juli één piloot definitief vertrekt en een andere piloot eind augustus op verlof gaat. We zijn dan met 3 ‘nieuwe’ pilotengezinnen in Juba. Gelukkig kan er versterking komen vanuit Kenia en Uganda. Doordat er een gezin vertrekt komt één van de nieuw gebouwde duplex woningen beschikbaar. Hier mogen wij in wonen en daar zijn we erg blij mee!

 

.
Scholing

We zijn nog bezig om uit te zoeken welke scholing mogelijkheden er zijn voor Emma. Het is onzeker of er een docent komt, dus we kijken naar de mogelijkheden voor homeschooling. Dit zouden we in het Nederlands kunnen doen, maar eventueel ook samen met een aantal andere kinderen in het Engels.  NL, UK en de US hebben allemaal een iets andere methode en moment van leren lezen en schrijven. We moeten dus goed kijken naar wat het beste aansluit bij Emma op dit moment.

Olav met vriendinnetje Amélie
Olav met vriendinnetje Amélie
 

.
Dat was een update van ons. We wensen jullie een fijne zomervakantie!

.
Voor meer foto’s, ook van ons afscheid van de nationale staf klik hier.

.

.
Daar gaan we dan… in de taxi naar het vliegveld. Op weg naar een voor ons onbekend land. Een land dat nog geen 3 jaar bestaat. Naar een stad waar 4 maanden geleden nog gevechten waren en expats geëvacueerd werden. MAF heeft ons gevraagd of we ons in willen zetten in Zuid Soedan nu het programma in Dar Es Salaam sluit. En dus gaan we op pad: het MAF team in Juba bezoeken en het leven daar ondervinden. We zijn benieuwd. Eén iemand is in ieder geval nu al super enthousiast; Emma vindt het altijd weer geweldig om op pad te gaan. Elke reis die langer duurt dan de rit naar de supermarkt (30 min. afhankelijk van het verkeer) valt voor haar onder het kopje ‘vakantie’ 🙂


.
Grote nood!

Als we landen op het vliegveld van Juba zien we veel vliegtuigen van de UN en World Food Programme staan. Het is duidelijk dat de nood groot is in dit land. Tijdens onze gesprekken die week wordt dit steeds weer bevestigd. De Program Manager vertelt dat véél hulpverleners een beroep doen op MAF. Overal in het land zetten hulpverleners zich in om het land weer op te bouwen na jarenlange oorlog. Helaas moet MAF de meeste vluchtverzoeken afwijzen om de simpele reden dat er niet genoeg piloten zijn. We zijn hard nodig hier!

.

In Juba woont het MAF team op een compound. Een groot voordeel is dat hierdoor kantoor, collega’s en vriendjes voor Emma allemaal op loopafstand zijn! In het midden van de compound is een speeltuintje voor de kinderen en Emma is daar dan ook het grootste deel van de tijd te vinden. Vanuit ons huisje kunnen we haar zien spelen met de andere kinderen. Aankomende zomer komen er nog 3 piloten met hun gezinnen in Juba wonen. Eén van de gezinnen is zelfs Nederlands!

Speelplaats
Speelplaats
 

.
Emma aan het spelen op de compound
Emma aan het spelen op de compound
 

.
Even slikken..

Toch moeten we ook een paar keer behoorlijk ‘slikken’..  Er zijn een paar grote nieuwe huizen op de compound, maar deze zijn allemaal bezet. De nog vrije woningen, zijn kleine (tijdelijke) woningen die van metaal gemaakt zijn. Goed te doen natuurlijk maar toch héél anders dan hoe we nu wonen. Ook de scholing voor Emma is nog niet rond. Er is een klein schooltje opgestart maar hier wordt tijdens ons bezoek alleen nog les gegeven aan twee 3 jarige kinderen, zo’n 1,5 uur per dag. Er waren eerder meer kinderen, maar niet alle gezinnen zijn teruggekeerd na de onrust

afgelopen december. MAF is hard op zoek naar permanente leerkrachten voor verschillende niveau groepen en we hopen natuurlijk dat de vacatures snel ingevuld zullen worden. Tot die tijd zal Emma misschien homeschooling moeten krijgen, in augustus wordt ze 5 jaar.

.
Tijdens deze dagen in Juba krijgen we een goed indruk van het leven daar. Het is nog steeds Afrika maar toch totaal anders dan Tanzania. We hebben steeds de neiging Swahili te praten tegen de Soedanese mensen die we tegen komen en oh wat zijn de prijzen in de winkels hoog!! We zijn in één van de armste landen ter wereld maar bijna alle producten zijn 2 tot 5 keer zo duur als in Nederland!! Hoe kan dit? Bijna alles wordt geïmporteerd, zelfs groente en fruit!
Bij vertrek wordt het nog eens bevestigd hoezeer dit land nog in opbouw is; het inchecken van bagage en passagiers gebeurt zonder computer. Gewoon.. met pen en papier! 🙂

Binnenkant schoolBinnenkant school
Binnenkant school
Buitenkant schoolBuitenkant school
Buitenkant school
 

.

Knoop doorgehakt

Na veel bidden, wikken en wegen hebben we vorig weekend de knoop doorgehakt. We gaan, Deo Volente, naar Zuid Soedan! Dit blog heeft even op zich laten wachten, er komt veel op ons af en we moeten ontzettend veel regelen. We gaan eigenlijk ‘emigreren’ naar twee landen; naar Zuid-Soedan én Kenia! Naar Kenia?? We gaan niet in Kenia wonen, maar omdat Zuid-Soedan nog geen luchtvaartautoriteit heeft, zijn de MAF vliegtuigen van Zuid-Soedan in Kenia geregisteerd. Dit heeft veel consequenties! Zo heeft Reinier een Keniaans vliegbrevet nodig en ook een Keniaanse werkvergunning (naast een Zuid-Soedanese werkvergunning).Veel papierwerk dus voor de vergunningen en opnieuw studeren voor theorie en praktijk examens om een Keniaans vliegbrevet te krijgen. Veel is nog onduidelijk. Optimistisch gezien duurt het twee tot drie maanden om een Keniaanse werkvergunning te krijgen. Daarnaast heeft MAF Kenia aangegeven dat Reinier een maand nodig heeft om zijn vliegbrevet te halen. Dat lijkt ons nogal lang… We hopen dat Reinier niet een maand van huis hoeft te zijn en gaan op zoek naar mogelijkheden om dit traject werkbaar te maken voor ons gezin.

 

.

Ook moeten we nadenken over de verhuizing. Het is nog onduidelijk wat we mee kunnen nemen en wat niet. Het lijkt erop dat vervoer over de weg geen optie is en dus zal het luchttransport moeten worden. We zullen de mogelijkheid onderzoeken om met een MAF vliegtuig onze spullen te versturen, maar dat betekent ook dat we veel spullen moeten achter laten in Tanzania. Wat gaat mee en wat blijft achter?
.
Vertrouwen

Een paar dagen na onze terugkomst in Tanzania, is op verschillende plaatsen in Zuid-Soedan het geweld weer opgelaaid. Misschien heeft u het gelezen in het nieuws. Opnieuw zijn duizenden mensen op de vlucht geslagen en volledig afhankelijk van voedsel en watervoorziening door hulpverleners. Hoe het zich verder gaat ontwikkelen is de vraag. Het is spannend, maar stap voor stap gaan we deze nieuwe uitdaging aan. Gelukkig weten we dat onze Vader in de hemel precies weet wat we nodig hebben op welk moment. Op Hem kunnen vertrouwen!

Wachten op de luchthaven
Wachten op de luchthaven
 

    Translate to:

Abonneren Blog
Nieuwste berichten per email ontvangen? Meld je hier aan.

Adres in Nederland

Fam. Kwantes
de Eker 16
8604 VB Sneek

Laatste video
Archief