.
En dan is het alweer bijna april… en is het in het Nederland alweer lente! Als we de berichten zo horen dan genieten jullie regelmatig van het voorjaarszonnetje!
Hier is het ‘andere koek’. Al maanden is het kurkdroog en stijgt de temperatuur op een gemiddelde dag boven de 40 graden. De laatste weken is de luchtvochtigheid ook behoorlijk hoger, de buien zitten eraan te komen maar het breekt nog maar niet door. Dus lopen we zwetend en puffend rond, wachtend op dat eerste druppeltje dat de regenbuien aankondigt.
.

Hunger gap
Voor ons is het allemaal nog goed te doen, wij hebben overdag de luxe van airconditioning in huis, hebben voldoende voedsel en hebben zelfs een koelkast waar een grote kan met koud water in staat. Voor de gemiddelde Zuid-Soedanees is dit heel anders. Dit zijn de zwaarste maanden. Veel groepen op afgelegen plaatsen hebben geen voedsel meer. Pas als de regen komt kunnen er weer gewassen geplant worden. Door de gevechten moeten de mensen zich soms alweer verplaatsen voordat ze de gewassen hebben kunnen oogsten. Deze zware maanden met weinig voedsel keren jaarlijks terug en wordt ook wel de ‘hunger gap’ genoemd.

Olav op stap met Wani, zijn grote vriend
Olav op stap met Wani, zijn grote vriend
 

.
Van 4 naar 39?!

Maar dit is niet het enige waar de mensen in dit land onder lijden. De inflatie is enorm. In de afgelopen 3 maanden is het geld de helft minder waard geworden met nog meer toename van criminaliteit tot gevolg. Toen we hier aankwamen was 1 dollar 4 SSP (South-Sudanese Pound) waard, nu is 1 dollar 39 SSP waard! Dagelijks horen en lezen we over de gruwelijkheden die nog steeds plaatsvinden. Ook in de vluchtelingenkampen, waar de mensen veilig zouden moeten zijn, zijn er dodelijke gevechten. In één van de kampen zijn mensen binnengedrongen en hebben het vuur geopend.

.
Verdriet dichterbij

Ook mensen dichtbij ons maken heel wat mee. Kortgeleden kwam Sarah, onze huishulp, ‘s ochtends binnen met het verhaal dat haar buurman een paar uur daarvoor tijdens het tandenpoetsen buiten was doodgeschoten vanuit een rijdende auto. Hij laat een heel aantal kinderen achter dat nu in een hopeloze situatie zit omdat er geen inkomsten meer zijn. Wie gaat hen helpen? Dit soort gebeurtenissen zijn dagelijks aan de orde. Van dit gezin horen we het verhaal omdat Sarah ze persoonlijk kent, maar zoveel gezinnen maken hetzelfde mee. Een week later werd Sarah haar nicht in Juba door een slang gebeten. De slang had zich in de keuken verscholen, binnen twee uur was de vrouw overleden.

.
Grof geweld

Bij roofovervallen wordt steeds vaker grof geweld gebruikt. Zo werd de broer van onze lokale MAF medewerker Alex, van zijn motor beroofd. De overvallers sloegen hem met een hamer meerdere malen op zijn hoofd. Toen Reinier de wonden zag schrok hij enorm, de mannen hadden echt geprobeerd deze broer te vermoorden. Gelukkig heeft hij het overleefd. De motor, die overigens van Alex was, is niet meer terug gekomen en dus heeft zo’n situatie niet alleen een enorme emotionele, maar ook een financiële impact op het leven van deze broers.

Jane, where is Tarzan?
Jane, where is Tarzan?
 

.
De verhalen die we horen zijn soms zo erg dat we hier liever niet over schrijven. Toch is het ook verdrietig dat zoveel Zuid-Soedanese mensen niet gehoord worden en daarom willen we er juist ook wél over schrijven. Zodat deze mensen die stuk voor stuk uniek zijn en geliefd door God, niet vergeten worden. Zowel de slachtoffers als de daders, die vaak op hun beurt ook weer slachtoffer zijn. Zodat jullie voor de mensen van Zuid-Soedan blijven bidden en ze meedragen in jullie hart, zoals wij dat ook doen.

.
Afscheid nemen

Ondertussen bereiden wij ons als gezin voor op onze terugreis naar Nederland. Binnenkort zit onze tijd hier erop. Het is heel onwerkelijk te bedenken dat we na 4 jaar Afrika straks weer in Nederland zullen wonen. Het blijft een uitdagend iets, dat ‘living overseas’. Een proces van regelmatige veranderingen. In de afgelopen jaren zijn we meerdere malen de nieuwkomers geweest, de nieuwe mensen die tijd nodig hadden om te wennen in een nieuwe situatie.
.

Maar ook zijn we de achterblijvers geweest, die dierbare vrienden zagen vertrekken. Nu zijn we opnieuw de ‘vertrekkers’. Opnieuw laten wij dierbare vrienden achter met wie we zoveel bijzondere momenten gedeeld hebben. Dat geldt voor ons en ook voor onze kinderen. We merken dat onze kinderen er vaak makkelijker mee omgaan dan wij. Ze weten beide niet anders. We praten regelmatig over hoe het leven in Nederland weer zal zijn. Emma heeft vooral weer zin in de winter (daar zal ze nog even op moeten wachten..). Er is veel waar we naar uitkijken maar we zullen ook veel missen.

Elke woensdagochtend hebben we voor de jongste kinderen 'Baby bible'.
Elke woensdagochtend hebben we voor de jongste kinderen 'Baby bible'.
Emma en haar juf
Emma en haar juf
 

Voor de komende paar jaar kunnen we een huis huren in Sneek, in de wijk waar Dagmar haar ouders wonen! We zijn enorm dankbaar dat we in deze vertrouwde omgeving rustig kunnen opstarten. De school waar Emma eerder ook naartoe ging (toen we in Nederland waren i.v.m. Dagmar haar ziek zijn) is om de hoek en Emma vindt het geweldig dat ze daar straks weer naartoe mag. Afgelopen week kregen we te horen dat er een mooie auto voor ons klaar staat die we kunnen gebruiken totdat we zelf een auto gevonden hebben. Het is geweldig om te zien hoe God voorziet!
.

Oliebollen en bakjes koffie 🙂
Vlak voor de jaarwisseling kwamen Dagmar haar ouders voor 2 weken op bezoek! We hebben genoten van onze tijd samen. De eerste week hebben we samen in Nairobi vakantie gevierd en daarna zijn ze nog een week bij ons in Juba geweest. Even konden ze ons leven van dichtbij meemaken; Emma naar school brengen, Olav zien sjezen op zijn fietsje, lokaal eten proeven, het MAF-team leren kennen, met de kinderen zwemmen en de eerste schopjes van hun vijfde kleinkind voelen. Wij konden genieten van pake’s heerlijke oliebollen, alle kadootjes en post die ze meebrachten, extra handen in huis 🙂 en vele bakjes koffie samen!

.
Voor (familie-)foto’s van de afgelopen maanden klik op de foto hieronder:

Blog maart 2016
Blog maart 2016Dec 29, 2015Photos: 61
 

Reacties

6 Responses to “Laatste weken”

  • Fam. Lauf:

    Wat blijven jullie toch een bijzondere mensen… Bizar wat jullie daar horen en meemaken, zó ver van ‘ons-bed-show’. En des te belangrijker is het werk wat jullie en Maf daar doen. We zien uit naar jullie terugkomst, maar ook met een verdrietige blik op het land wat jullie achterlaten. We moeten hen niet vergeten! Ons gebed is bij jullie en bij het Zuid-Soedanese volk. Voor Gods liefdevolle bescherming en Zijn omzien en ontferming.

    Liefs van Bob, Leonie, Tobias en Olivia

    (o en Tobias wil later met Emma trouwen, dat jullie het alvast weten…. 🙂 )

  • Prisca:

    Lieve luitjes,
    Wat vliegt de tijd…. toen jullie in het najaar bij ons waren, leek het nog zo ver weg en nou komen jullie alweer bijna terug!
    Wat een geweldige foto’s en wat zien jullie er goed uit!.
    Ik kan mij voorstellen dat het ook best lastig is om iedereen achter te laten, maar God zal jullie ook hier weer gaan zegenen!
    Wij zijn erg blij dat jullie weer terug komen, ookal ligt Sneek helaas niet naast de deur:(
    Wij wensen jullie Gods zegen voor de laatste weken en hopen jullie snel weer te zien!
    Liefs van ons ,
    Martijn , Prisca Levi, Julia & Olav

  • Dorinke Huistra:

    Wauw..wat een prachtige foto.s allemaal…fijn om te horen ondanks alle ellende dat met jullie alles goed gaat..Gr Dorinke

  • Nicolas & Petra:

    Tjee de tijd vliegt als een tierelier…! Pijnlijk om te moeten constateren dat de realiteit van Zuid-Sudan die van zo’n overweldigend kwaad is. Maar juist dan te weten dat God ook onder die omstandigheden mensen kan sturen om licht te verspreiden. Jullie taak zit erop en dat mag je zeggen in het vertrouwen dat de heer zelf blijft werken in die pijn door Zijn Geest en Zijn Kerk. Sterkte en zegen deze laatste weken!

  • Ann Clemmer:

    It’s so good to hear from you and our hearts break for the South Sudanese. And so happy to see Emma! I miss teaching her at JCA. Blessings to you all as you move on to the next thing God has in store.

  • Fam. Kempff:

    Hallo Dagmar en Reinier
    Heftige werkelijkheid als wij dat zo lezen. Jullie hebben de mensen daar meer dan goed geholpen met gevaar voor eigen leven. Jullie verdienen en krijgen ons respect!!! God zal jullie verder bewaren en zorgen voor een veilige terugreis. Zegen met alle voorbereidingen.
    Liefs John en. Ira Kempff

Leave a Reply

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

    Translate to:

Abonneren Blog
Nieuwste berichten per email ontvangen? Meld je hier aan.

Adres in Nederland

Fam. Kwantes
de Eker 16
8604 VB Sneek

Laatste video
Archief